“Αθθυμούμαι…το γαούριν…»

Αθθυμούμαι τότες που στο χωρκό μας… όπως τζιαι σε ούλα τα χωρκά, το κάθε σπίτιν είσσιεν πο’ ναν ακόμα τζιαι δκυό γαούρκα!
Εθώρες τα να παρπατούν στη νάκραν του δρόμου τζιαι να κουβαλούν με αργό βήμα κάθε λοής μαξούλι! Αθάσσια, ελιές, τεράτσια, σταφύλια… Τούτος, ο εργάτης τζιαι πιστός φίλος του κάθε Κύπριου αγρότη έφερνε σπίτι τα γεννήματα της κυπριακής γής! Τους κόπους του γεωργού!

Σήμερα στην κυπριακήν ύπαιθρο σπάνιο να δεις «εργαζόμενα» γαούρκα, αφού εξαφανίστηκαν τζιαι τούτα με την τεχνολογικήν ανάπτυξην τζιαι πρόοδο του πρωτογενή τομέα!

Αντώνης Πέτρου - Άρμου Πάφος